Online & synchronous learning course for Saxion (Dutch)

De aanloop naar de cursus is nogal lang. Ik ben ingehuurd om zowel adviseurs als docenten te helpen bij het ontwikkelen van een visie op online & interactieve leeractiviteiten om om deze te ontwerpen en uit te voeren.

De aanloop is lang omdat ik even mijn weg moet vinden en ik de software moet testen die gebruikt gaat worden. Blackboard Collaborate is inderdaad erg makkelijk bij het inloggen, maar je kan er zo weinig mee. Ik ben gewend om met polls te werken, met groepen, met feedbackvensters met synchrone webbrowsing… kortom, teleurgesteld over het nieuwe speelgoed.

Maar het is wel mooi en makkelijk, dat is heel wat. Tijdens de cursus kan het misschien ook wel prettig zijn om niet al te veel toeters en bellen te hebben zodat de focus niet alleen daar naar toe gaat.

Negen mei starten we met de cursus. 25 deelnemers schrijven zich in. Dat leek me een mooi aantal. Uiteindelijk zijn er 9 actieve cursisten. Het schijnt normaal te zijn dat je je inschrijft en dan niet mee hoeft te doen. Mogelijk kunnen we volgende keer een verschil maken tussen

a. actief participerende deelnemers, die zich 100% inzetten

b. volgers, belangstellenden, gelegitimeerde gluurders en ambassadeurs

c. open lerenden, bijvoorbeeld mensen waar je extern regelmatig mee samenwerkt als docent en die regelmatig gaan inloggen. Dee mensen zouden incidenteel mee kunnen doen, bijvoorbeeld als proefpersonen.

De actieve deelnemers vullen een vragenlijst in waarbij duidelijk wordt wat ze willen leren en wat ze willen gaan doen na de cursus, ze stellen zich voor in de WIKI, en ze maken zelf groepjes om te gaan oefenen.

Samen met Judith, instructional designer bij ICT & O heb ik de cursus op Blackboard gezet.Het ziet er goed uit, maar ik besef heel goed dat het aanbrengen van structuur, overzichtelijkheid e.d. met de tijd zich zal ontwikkelen. het is nog niet wat het moet zijn. Ook ik vind het nog best lastig om te begrijpen waar alles staat. Naarmate de cursus vordert voel ik me steeds meer thuis op ons honk in Blackboard.

Na het eerste kick-off webinar voel ik het vuur. Deze mensen willen wat! zijn serieus. Zijn heerlijk kritisch. Binnen no time staat het forum vol met vragen en er worden blogs geschreven over de eerste ervaringen. Bij de deelnemers die problemen met computers en geluid ervaren gaat het vooral om de basis. Heb je een schone computer? Heb je een goede internetverbinding? Kun je je internetverbinding verbeteren (ethernetdraad), heb je een goede headset? (niet TE goedkoop en vooral USB) Weet je hoe je je audio in moet stellen?…

De deelnemers gaan heftig aan de slag met oefenen op Collaborate. Dan komen allerlei problemen tevoorschijn. Als een gek maak ik screencast. Nico, van ICT & O, werk zich het laplazerus om alle technische vragen op het Forum en van mij te beantwoorden. wat een luxe, zo’n ondersteuning!

De Tweetchat is een hoogtepunt. Lekker dynamisch, inhoudelijk en snel. Voor velen een eye-opener.

Als deelnemers hun eigen plan gaan maken zie ik sommigen een beetje aan het dwalen gaan. Wat wordt er verwacht? is dit wel wat ik wil? Wat moet ik precies doen en wanneer. Gelukkig stellen deze deelnemers vragen aan mij per email of Forum. Dit zijn de momenten waarop mijn rol als facilitator/trainer belangrijk is. Ik vraag ze wat ze zelf willen leren in de context van de cursus en de fase waarin we zijn. Ze vullen hun opdracht zelf in op persoonlijke wijze. In het laatste webinar komen we erop terug dat het moment van “verwarring” of het moment van “vrijheid” ruimte geeft aan de verantwoordelijkheid van de lerende om stil te staan bij wat hij/zij zelf wil en daar invullening aan te geven.

 Alle actieve deelnemers leveren een plan aan voor een online & interactieve leeractiviteit. Iedereen dus! We bespreken ze in het tweede webinar. Ik geef hen schriftelijk feedback. De peer-feedback die ik organiseerde via het Forum wordt niet gebruikt. het is teveel.

Docenten zijn bekaf en toe aan vakantie. Ik hoor niet anders dat iedereen het druk heeft en overloopt van activiteiten.

Ik besluit dat het laatste webinar geen “excuus” webinar wordt. Sorry dat ik er niet aan toe kwam enzovoorts. We gaan het ff helemaal anders doen, zodat iedereen weer rechtop zit.

De dag voordat we samen online gaan mail ik iedereen persoonlijk en informeer naar hun vorderingen. Ik merk dat die betrokkenheid op prijs wordt gesteld en ik kom te weten hoe iedereen erg hard bezig is, maar ook beperkt wordt door tijd of vraagstukken waar niet direct een oplossing voor is. Bijvoorbeeld: in een Blackboard cursus kan je nog maar één collaborate sessie aanmaken en die kan je niet plannen. Hoe doe je dat dan als je stagebegeleiding voor 160 mensen in 23 groepjes wilt regelen? Klein beginnen dus.

Tijdens de laatste sessie zijn er 5 deelnemers, 3 hebben zich afgemeld. Een enthousiast mailtje van Rob over het succes van zijn eerste online stageoverleg met studenten lees ik voor. We gebruiken geen Powerpoint. iedereen is moderator en de structuur voor de sessie wordt duidelijk gemaakt. Marie Louise is de hoofdleider. De andere vertellen om de beurt over hun vorderingen m.b.t. hun activiteiten, of iets anders dat relevant of leuk is. Er mogen geen excuses gemaakt te worden. Alles is OK. De rest reageert in het chatvenster. De spreker interacteert zelf met de andere deelnemers en geeft antwoorden . Als de tijd (5 minuten) om is geeft de spreker de beurt door aan een willekeurige andere deelnemer. wanneer er een discussie ontstaan en deze langer duurt vraagt de leider de groep om commitment om al dan niet door te gaan met de discussie.

De grap is dat deze strakke structuur niet wordt herkend tijdens de sessie en dat iedereen het heerlijk vind om zo te praten. Deze manier van werken kan ook met een grote groep gevolgd worden. Het contrast met de andere webinars wordt duidelijk.

Deze manier van werken kon niet eerder plaatsvinden omdat we nog te weinig een groep waren. Met dit kleine en betrokken gezelschap bleek effectieve samenwerking binnen een duidelijke scaffold mogelijk.

We gaan uitgebreid evalueren en deelnemers bellen.

En verder

– het is belangrijk om dagelijks Forum, blogs e.d. in de gaten te houden  als facilitator

– om per email persoonlijk contact te leggen wanneer er belemmeringen of storingen in het proces zijn.

– Snel feedback te geven of vragen te beantwoorden.

– Vragen steeds beoordelen als generiek of persoonlijk, technisch of didactisch. Vervolgens bekijken wat de beste manier is om te beantwoorden en wie dat moet doen. Als een vaardigheid uitgelegd moet worden (hoe doe je dat) is een sceencast meestal het snelst. Als naslag kan een QRC handig zijn via Easysoft.

– ik vond het moeilijk om vooraf in te schatten wat de deelnemers nodig hadden om verder te kunnen. – de zandbaksessies, zoals ik die organiseerde en waar weinig mensen op afkwamen moeten een formele naam hebben zodat deelnemers wel komen. Wat dat blijkt de grootste behoefte. oefenen met de software.Ik denk dat “werken met de software” en “online en interacief leren (didactiek) lossen componenten moeten worden.

– De cursus “Online en interactief leren” vraagt om deelnemers die de basisvaardigheden van het werken met Blackboard onder de knie hebben, anders is er teveel nieuw.

– De verwachtingen van de deelnemers blijken ook niet helder te zijn. Maar hoe kan je verwachtingen managen als ze een onbekend terrein gaan ontdekken.

-Ik vond het wel erg grappig dat op het online spreekuur  mensen kwamen die ik in de cursus niet meer terug heb gezien. Mensen wilden even kijken hoe dat eruit zag, hoe ik dat deed, omdat ze het zelf ook wilden doen. Snel en makkelijk dus.

Francisca Frenks

16-6-2016

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s